ฟูมฟายน้ำตาบรรจงประเคนมารยาไม่มียั้ง มาตีหน้าเศร้านั่งเล่าความเท็จให้ฟัง
เอาใจให้ใครก็มีแต่โดนหลอกตายกับหักหลัง แค่ความรักท้ทำไมมันหายากจัง
ยิ่งฟังยิ่งเคลิ้ม ยิ่งเพลินยิ่งหลงไป อ่อนโยน บอบบาง นุ่มนวล อย่างเธอน่ะควรถูกเห็นใจ
จนมาวันนี้ นาทีสุดท้าย จึงรู้ว่าตัวที่ร้ายหน้าตาอย่างเธอ
* ความเป็นจริงไม่มีหมาป่าไม่ว่าตัวไหน ก็แค่คนหลายใจไม่เคยพอ
เจอกับใครถูกใจเมื่อไรต้องเข้าไปขอ กล้าสบตา กล้าสาบาน กี่บาปกรรม ก็ช่างมัน
สันดานผู้ใหญ่เลี้ยงแกะ สันดานผู้ใหญ่เลี้ยงแกะ
วนเวียนซ้ำไปต้องการแค่ความสนใจ ก็เท่านั้น จนงงว่าเธอทำไมโชคร้ายทุกวัน
กลัวเธอหลงลืมความจริงเอาไปปะปนกับความฝัน อาการของเธอตะโกนบอกว่าช่างมัน
ยิ่งฟังยิ่งเคลิ้ม ยิ่งเพลินยิ่งหลงไป อ่อนโยน บอบบาง นุ่มนวล อย่างเธอน่ะควรถูกเห็นใจ
จนมาวันนี้ นาทีสุดท้าย จึงรู้ที่จริงผู้ร้ายก็มีแต่เธอ
( * )
สันดานผู้ใหญ่เลี้ยงแกะ
สันดานผู้ใหญ่เลี้ยงแกะ
