ตะวันบ่ายคล้อยม่านเมฆลอยเคลื่อนผ่าน จินตนาการถึงวันเริ่มโบกโบยบิน
สูงจนลิบตา ถลาลงสู่ดิน เพลิดเพลินเกินฉันจินตนา
เปล่งเป็นเสียงท่วงทำนองก้องไพร เพลิดเพลินใจในอาณาป่าเขา
ซุกในร่มใบ อาศัยในร่มเงา ชื่นชมความหมายของชีวา
* ลอยล่องไปสุดปลายฟ้า อยู่บนท้องนภาแห่งความฝัน
ปีกน้อยๆโผไป ไร้การ แข่ง ขัน โบยบินเบ่งบานเสรี
ลงเล่นน้ำในลำธารสีทอง แดดโปรยละอองเห็นรุ้งงามหลากสี
แหงนดูเมฆลอย ย้อนดูใจนี้ ปักษีเอนกายในสายธาร
( * )
แดดแผดเผาเพราะเราบินสูงเกิน หนักที่เผชิญวางลงก่อนจะดีไหม
สูงไม่เห็นเงา เขลาไม่เห็นใคร นกน้อยพอใจในปีกตน
( * )
ลอยล่องไปสุดปลายฟ้า สกุณาบินมาแสนไกล
ท้องฟ้าแห่งฝัน โลกอัน กว้าง ใหญ่ มีจุดหมายเพียงคืนสู่รัง
ค้นหาความหมาย มากมาย นา นา ปรารถนาเพียงคืนสู่รัง
