"เขียนใบบอก ออกตัวลาเจ้านาย ว่าหนึ่งอาทิตย์นี้คงไมเจอหน้า
ใช้วันหยุด ที่ผมสะสมมา จำจากออฟฟิศที่รักเป็นบ้า
* แต่อย่าห่วงนะจ๊ะ เจ้านายที่รัก ถือว่ามาลองวัดความลำบากแทนเจ้านาย
เห็นหรือเปล่า ภาพชุดที่โพสต์ไป ผมต้องเดินเท้า ปีนเขา นอนป่า
พร้อมเเคปชั่นระบายความทุกข์ว่า เถาวัลย์ก็ต้องโหน อะไรกันนัก กันหนา
( * )
** แม้สุดจะฝืนกลางคืนนอนนับดวงดาว ไม่มีงานเช้าผมเหงาผมจึงร้องเพลง
มีเเต่ต้นไม้ ไร้อินเตอร์เน็ต ให้เล่น ก่อไฟนอนเต็นท์อากาศหนาวเย็นกว่าแอร์
สวัสดีครับเจ้านายอันเป็นที่รัก ยามเช้าที่นี่ทัศนวิสัยเเย่มาก หมอกลงหนาเดินก็ยาก มองทางไม่ค่อยเห็น
สูดหายใจทีก็เย็น ลำบากไปถึงปอด กาฟงกาแฟนี่ไม่ต้องพูดถึงครับ กว่าจะได้กินนี่ต้องคั่วเมล็ดเอง
กลิ่นติดเสื้อผ้าไปทั้งวัน ส่วนกลางคืนไฟนีออนก็เเทบไม่มี
จะมีสว่างก็จากกองไฟแสงดาวเเสงจันทร์เเสงหิ่งห้อยเท่านั้น
เจ้านายครับทำงานไปเถอะครับ ส่วนผมจะยังสู้ต่อในวันหยุดที่เเสนจะน่าเบื่อ ไม่ต้องห่วง (/*)
นะจ๊ะ เจ้านายที่รัก ถือว่ามาลองวัดความลำบากแทนเจ้านาย
( ** )
ผมเเสนลำบากอยากกลับไปเข้างาน อยู่ห่างเจ้านายนั้น ผมกินนอนไม่ได้
ขอเตือนบอกอย่าออกเที่ยวเลยเจ้านาย ไม่มีอะไรเลยทุกอย่างธรรมดา
มีเเต่ธรรมชาติ มีเเต่ธรรมชาติ มีเเต่ธรรมชาติ มีเเต่ธรรมชาติ มีเเต่ธรรมชาติ
