มองเธอเดินออกจากห้อง เธอเก็บไปหมดแม้จานซ้อม อะไรที่เธอต้องการ ความทรมาน ทิ้งฉันไว้กลางห้อง
ค่อนข้างจะสับสน จูงมือด้วยกันกลับผลักล้ม แชทกลับกับผมไหมคนดี นี่ไงหลักฐานที่เธอทำกับผม
เธอคงสงสารเห็นมันร้องไห้ เธอเลยให้มันทั้งตัวและใช่
ใจของผมเธอให้ไปด้วย ผมก็เคยช่วยเพื่อนผมเหมือนกัน
ถ้าได้กันมาง่ายๆ ให้ตายคนดีผมพอแล้วกัน ตะโกนแทบตายเธอคงไม่ฟัง หยุดถามผมทีว่าพอรึยัง
* แล้วใครที่บอกจะรักนักหนา ใจที่บอบเกินรักจะษา
ออกไปเถอะไอ้ตัวปัญหา (ผมตัวปัญหาหรือเธอปัญหา)
ทำพูดเป็นฝั่งเป็นฝา บอกว่าเราจบแล้วตบที่ขวา
เธอเดินออกไปโดยไร้น้ำตา ทิ้งท้ายว่าผมแหละตัวปัญหา
ตัวปัญหา ตัวปัญหา ฉันมันแค่ตัวปัญหา จะทำอะไรมันคงจะสายเกินไป
เพราะฉันมันแย่เกินกว่าที่เธอจะทน ฉันเคยทำเธอร้องไห้ ไม่รู้ว่ามันกี่หน
ฉันไม่เคยจะสนใจ ว่าทำใจใครระบม ควรเป็นสัตว์เดรัจฉาน อย่างฉันควรไม่ใช่คน
เธอทำให้ฉันไม่รักตัวเอง แล้วเราจะรักกันทำไม
Nobody can feel my pain ฉันเต็มที่กับทุกอย่างที่ทำให้
พูดไปมากมาย แต่ว่าใจฉันกระจอกจัด เธอคงด่าฉันว่าไอ้หอกหัก
สตอรี่เธอฉันไม่ตอบกลับ ต่อให้ฉันตายเธอก็คงจะไม่แคร์
