เห็นเจ้าอยู่กับเขา อ้ายกะยืนเหงาอยู่หม่องเก่า
ฮู้โตดีอ้ายบ่แม่นคนเดิมความฝันเจ้า ดอกหนา
มีแค่ใจที่มันฮักจริง แต่ทุกสิ่งบ่มีราคา คนจนจั่งอ้าย สิเอาหยังไปสู้เขา
* อ้ายมาลุนคนใจสั่น ย้านความฝันสิพังต่อหน้า อยากสิบอกคำว่าฮัก แต่กะย้านเจ้าสิเมินสายตา
** อ้ายมาลุนเพราะอ้ายมาลุน คนบ่มีต้นทุนหัวใจเลยหมุ่น เลยบ่มีสิทธิ์ลุ้น เบิดบุญฮักเจ้า
ได้แต่แอบฮักอยู่ไกลๆ เห็นเจ้ายิ้มกับไผใจกะปวดร้าว
คนจนฮักจริงมันกะมีแต่เหงา ได้แต่เว้ากับเงา ว่าฮักเจ้าคือเก่า
|||}
