น้อยใจในวาสนา ใยเราอาภัพจัง ดีเท่าไร เขาก็ยังไม่รัก
ไม่เคยชาตาแล ไม่เคยแม้จะทัก ทั้งที่เราเฝ้ารักเขาหมดหัวใจ
* กี่น้ำตา ไม่รู้ ไม่รู้ แต่ที่ยังอยู่เพราะรัก เพราะรัก แม้ใจจะเจ็บนัก ก็ไม่หักใจ
** พี่่จ๋า.... พี่ ใยพี่ไม่ใยดีหัวใจแก้วเลย
ให้เจ็บให้ช้ำ ก็ยังมองข้ามกันไปเฉยๆ ไม่มีสักครั้งเลย ที่พ่อทรามเชย จะชายตามอง
*** ต้องเจ็บ ต้องช้ำ ระกำใจ อีกนานเท่าไรไม่รู้เลย
และต่อให้รัก สักเท่าไร ก็ไม่ชนะ ใจทรามเชย
เขาไม่เคยจะมองและเห็นความดี ต่อให้เราจะรักเขาแรมปี โธ่ แก้วมณี
( * , ** , ** )
ไม่มีสักครั้งเลย ที่เธอจะรัก
