"ปิตามาตาอุปัฏฐานัง ลูกเอ๋ยจงฟัง จำไว้อย่าได้สับสน
ขอกล่าวเตือนใจ ลูกหญิงลูกชายทุกคน รักคุณแม่ตนท่วมท้นล้นเหนือสุธา
ลูกหญิงทั้งหลายลูกชายเจ้าเอ๋ย จำไว้เถิดเหวย จริงแท้แม่รักหนักหนา
พระคุณของใคร เมื่อเทียบเปรียบทั้งโลกา ยังน้อยด้อยกว่า เมื่อเทียบเปรียบชนนี
* แม่อุ้มไม่หนัก ไม่ยักกะเหนื่อย ไม่เคยบ่นเมื่อย ไม่ผละละหนี
ลูกหลับคาตัก ไม่ผลักคนดี อุ้มลูกแม่นี้ เข้าที่พลับพลา
** แม่ห่วงไม่พักแม่รักไม่ลวง แม่แสนแหนห่วง ห่วงใยเมื่อลูกไกลตา
ใจแม่พันผูก มีลูกทุกวันเวลา แต่ลูกสิหนา กลับมีวันแม่วันเดียว
