มองดาวบางดวงที่ขอบฟ้า ก็ทำให้นึกถึงคนห่างไกล
ดึกดื่นป่านนี้แม่จะเป็นอย่างไร ฝากดาวช่วยถามในคืนนี้
เสียงที่ไถ่ถามโทรตามสาย ไม่เคยหายคิดถึงเลยสักที
อยากเล่าสุขทุกข์ ทั้งเรื่องราวร้ายดี บางทีอยากร้องไห้ให้ฟัง
* หอบความฝัน ใส่กระเป๋า ออกเดินทาง ไขว่คว้ามาในเมืองใหญ่
แต่ไม่เคยลืม ว่ายังมีใคร ที่รอให้กลับไปหา
** อยากกลับไปนอนซบตัก อยากกอดเก็บรักทุกไออุ่น
ไม่ว่ากี่หมอน ที่เคยนอนหนุน ไม่อุ่นใจได้เท่าตักแม่
รอวันหอบความสำเร็จ จะเอาไปวางให้แม่ได้เห็นได้ภูมิใจ
ว่าลูกแม่เก่ง ลูกแม่ทำได้ มาไกลจนได้มีวันนี้ ก็เพราะใคร
พลาดพลั้งกี่ครั้งในชีวิต ไม่เคยมีสักนิดจะโกรธเรา
กี่พันปัญหา วันที่ใครไม่เอา ยังมีคนนี้คอยปลอบใจ
ให้โดยไม่คิดจะเรียกร้อง ยิ่งฟ้องถึงความรักความห่วงใย
ไม่เคยจะรู้ ต้องตอบแทนอย่างไร ให้สมกับรักสักเสี้ยวหนึ่ง
