เมื่อครั้งที่ฉันเป็นเด็กน้อย หลากร้อยมีเรื่องราวให้เล่าขาน
ก่อนนั้นมีชีวิตที่สุขสันต์ มีรอยยิ้ม มีหัวใจที่สดใส
มีแต่คนรัก โอ้อบอุ่นถนอม ห้อมล้อมพร้อมจะคอยกล่อมขวัญ
แต่ยิ่งนานความหมายยิ่งเลื่อนหาย ดอกไม้นับวันย่อมเหี่ยวเฉาสิ้นไร้ราคา...
* นานมาแล้ว... ที่ฉันนำพา ให้นายต้องทนทุกข์เดียวดาย
นานมาแล้ว... หลากหลายระทม โอ้ใจช่างบาง ขอโทษทีหัวใจ..
ที่พาใครต่อใคร เข้ามาทำร้าย..นาย
เด็กน้อยที่เลี้ยงควายในตอนนั้น ยังคงคิดพินิจทำตามคั้นในสังคมที่โหดร้าย จนอยากจะหายแล้วทิ้งตัวจากตึกสูง...
นานมาแล้ว... ที่ฉันนำพา ให้นายต้องทนทุกข์เดียวดาย
นานมาแล้ว... หลากหลายระทม โอ้ใจช่างบาง ขอโทษทีหัวใจ.
ที่พาใครต่อใคร เข้ามาทำร้าย.
