แนมเบิ่งโตเจ้าของ มันหม่นหมองบ่สมเอวบาง รากฐานของอ้ายกับนาง มันต่างกันปานฟ้ากับดิน
ลำพังแค่โตเจ้าของ แค่เซ้าค่ำยังบ่พอกิน ผู้เจ้าเป็นหงส์บ่ควรหย่างดิน มันสิเปื้อนดอกตีนพญา
* น้ำตา ปล่อยให้มันหลั่งไหล ผลาคนขี้ทุกข์คืออ้าย แค่หย่างกายกะย่านเจ้าเหม็น
** อ้ายบ่มีหยัง บ่คู่ควรจักอย่างน้องหล้า บุญอ้ายมันสมน้ำตาผลาใจบ่มี
ฐานะของอ้ายมันต่าง บ่สมหย่างเคียงเจ้าคนดี อ้ายมันทุกข์มันยากอีหลี ให้เจ้าหนีซะก้อนคำ
( * , ** )
อ้ายมันทุกข์มันยากอีหลี ผลาซาตนี้อ้ายบ่สม นาง
