ฉันจากบ้านมา เดินทางเข้าในเมืองหลวง ยังเป็นห่วงคนทางนั้น
คนที่ดูแล คนที่ห่วงใยชั้น คนที่ไม่มีวันจะทำร้าย
แต่ว่าความจำเป็นของครอบครัว ต้องถีบตัวเองขึ้นไป
เธอบอกกับชั้นไม่ต้องกลัว คนดีย่อมไม่แพ้ไฟ
จงรักตัวเองให้มากพอ และจงอย่าไปทำร้ายใคร
คนคนนั้น คือแม่ชั้น ที่คอยบอกสอน คือผู้หญิงที่คอยกล่อมนอน คนที่รักชั้นสุดหัวใจ
จากบ้านมารอหน่อยนะ จะรีบกลับไป กลับไปซบที่ตรงหัวไหล่
กลับไปกอดเธอให้ชื่นใจ ไม่ปล่อยเลย
แคบหลบบ้านนะเอ๋ยลูกบ่าว แกงส้มยอดพร้าวแม่รอท่า
ตอดองใส่กุ้บแล้วลูกยา ต่อใดอิมาพร้อมหน้ากัน
หวังเวิ้ดอิตาย ตอนห่างไกล ลูกบายดีมั้ย เป็นไงมั่ง
นายหัวที่จ้างใจดีมั้ย อย่าหักอย่าโหมจนป่วยไป
ถ้าบ้าวเจ็บไข้ แม่ใจขาด วันไหนไม่ไหวให้หลบบ้าน แม่รออยู่หั้น ทุกวันลูก
ให้อดให้ทนรอ ฉันยังไม่พร้อมจะกลับไป ถ้ายังไม่ได้ดี จะจากมาทำไม
น้ำตาฉันมันไหลตอนได้ยินคำถาม รักที่บริสุทธิ์ ที่สุดที่เคยเจอ
รักยิ่งใหญ่ของเธอ ชั้นไม่เคยได้จากไหน คนที่ผ่านเข้ามาไม่นานเ ค้าก็ไป แต่ทำไม ทำไมเธอยังอยู่
คนคนนั้น คือแม่ชั้น ที่คอยบอกสอน คือผู้หญิงที่คอยกล่อมนอน คนที่รักชั้นสุดหัวใจ
จากบ้านมารอหน่อยนะ จะรีบกลับไป กลับไปซบที่ตรงหัวไหล่
กลับไปกอดเธอให้ชื่นใจ ไม่ปล่อยเลย
