กี่ลมพายุมากมายร้อยพัน ที่เธอและฉันเผชิญกี่วัน กี่เดือนที่บอบช้ำ ต้องเป็น แบบเดิมทุกที
ก็นานมาแล้วจริงๆนะเธอ กับเรื่องเลวร้ายที่เจอ ผิดหวัง ตั้งไม่รู้กี่ครั้ง กับความรักที่ฉันไม่อาจลืม
* แต่มันจบลงแล้ว มันก็ดีแล้ว ที่เคยผ่านมานั้นคง ให้มัน
** เป็นกาลครั้งเดียว ที่ต้องทนเจ็บ แค่รักเดียวที่ฉันเหนื่อยล้ามากเท่าไร
อ่อนแอจนทนไม่ไหว หมดแล้วน้ำตาที่จะไหลริน
ให้กาลครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้าย ที่ต้องเสียใจ และยอมให้ใครมาทำร้าย
ให้เธอเป็นคนสุดท้าย ที่ทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ แค่กาลครั้งเดียว
หากว่าลมฝนพัดเธอเข้ามา ให้ฉันเสียใจ
หวังว่าสักวัน ให้ลมพัดผ่านฉันไป ฟ้าสดใส ไม่เหมือนที่แล้วมา
( * , ** )
ให้เธอเป็นคนสุดท้าย ที่ทำให้ฉันเป็นอย่างนี้ แค่กาลครั้งเดียว
