เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย แว่วดังฟังแล้วใจหาย หัวใจน้องนี้แทบขาด
พี่จ๋าลาแล้ว น้องแก้วต้องจำนิราศ ดั่งถูกสายฟ้าฟาด หัวใจน้องจะขาดแล้ว
น้ำตาหลั่งรินรดหยดซ้ำ อาบนองสองปรางชุ่มฉ่ำ เอ่อล้นท่วมท้นดวงแก้ว
หัวใจสั่นหวิว เมื่อต้องลมฉิวพัดแผ่ว เสียงหวูดรถดังแว่ว ฟังแล้วมันบาดใจ
พี่..จ๋าน้องขอลาก่อน ลาแล้วเคหาห้องนอน ที่เคยพักผ่อนอาศัย
น้องเป็นผู้แพ้ แพ้รักสุดหักห้ามใจ ขืนอยู่ดูหน้าพี่ไป น้องคงช้ำใจตายแน่พี่จ๋า
* เสียงรถด่วนขบวนสุดท้าย บอกเตือนเหมือนกำหนดหมาย หยาดน้ำตาไหลนองหน้า
ขออำลาแล้วดวงแก้วมณีล้ำค่า หากว่าแม้นชาติหน้า มีจริงค่อยเจอกัน
|}