รอบที่ล้าน แปดแสนหกพันห้าร้อยห้าสิบสี่ ลืมไม่ลง เจ็บไม่จำกับเรื่องเดิมๆ สักกะที
รักแทบตาย แต่สุดท้าย ต้องมาจมคราบน้ำตา
จมอยู่ที่เดิมภาพยังคงชัดเจน เรื่องราวของเรา หรือต้องพอสักที
* ยิ่งพยายามจะลืมก็ยังไม่เคยลืม ลองไม่คิดถึงแต่มันก็ทำไม่ได้เลย
ห้ามใจแค่ไหนก็กลับไปที่เดิม วนอยู่กับเรื่องเดิม รอบที่ร้อย รอบที่ล้าน ก็ไม่ลืม
You’re the one, Only one, Be the one. ไม่มีฉัน, ไม่มีเธอ, อีกต่อไป Just only me.
รูปใบนั้น กล่องของขวัญ จากไปพร้อมรอยยิ้มและคราบน้ำตา
ทุกความเสียใจภาพยังคงชัดเจน เรื่องราวของเรา หรือต้องพอสักที
( * )
