ฉันเจอเธอ ในวันงาน แต่รู้ว่าเราต้องลา เธอบอกว่านายลืมฉันดีกว่า ไม่ช้าเธอคงต้องไป
ถ้าถามว่าเธอจะโทรมาไหม เธอตอบว่าไม่แน่ใจ ถ้าหากคืนนี้เป็นคืนสุดท้าย ถ้าไม่ถามฉันคงเสียดาย
* มานั่งดูพระจันทร์กันก่อนไหมแล้วเราค่อยลา ตอนจันทร์ลับตา
เมื่อแสงอาทิตย์มันแรงแยงตา ฉันจะปล่อยเธอไป
แต่กลางคืนนี้ ฉันขอหยุดเธอไว้ เธอบอกว่าเช้าแล้วเธอต้องไป แต่ฉันขอต่อเวลา จนจันทรา...มันลับไป
พระจันทร์จะหายไปในตอนเช้า ฉันเถียงว่ามันไม่จริง แค่มองทางซ้ายที่ทิศประจิม เราจะเจอเขาอยู่นิ่ง ๆ
เมื่อเมฆมันจาง และควันมันหาย เช้าแล้วก็ยังคงลอย ไม่ต่างจากฉันที่ยังคงคอย คงหงอยถ้าเธอไป
( * )
ในใจเธอจะมีใคร ตอนนี้คงไม่เป็นไร ถ้าดวงจันทร์ยังสว่างไสว ฉันจะมีเธอในดวงใจ
ถ้าเกรงใจเขาและเธอต้องไป ฉันคงรั้งเธอไม่ได้ แต่คนเป็นล้านที่อยู่ในงาน เรามาเจอกันได้ยังไง
