ยามมั่งมีก็มีแต่คนเรียกหา ยามมีปัญหาพึ่งพาใครไม่ได้
ยามร่ำรวยก็มีผู้ข้างกาย หมดเงินมิตรหาย สุดท้ายกลายเป็นหมา
** เมื่อความจริงใจของคนต้องใช้เงินตรา โอ้คนเรานั่นหนามาเห็นค่ากัน เมื่อมีประโยชน์
นี่คือความจริงของสังคม เมื่อต่างคนต่างเอาตัวรอด
หมดเงินเหมือนคนตาบอด เพราะมองไม่เห็นใคร
โลกของเราทุกวันมันเป็นแบบนี้ ความดีซื้อใจใครไม่ได้
ไม่ต้องไปสนใจอะไรมากมาย เมื่อผลสุดท้าย ต้องพึ่งพาตัวเอง
( * , ** )
ตอนอับจนก็มีแต่คนเหยียดหยาม ตะโกนแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยิน
มันคือสัจธรรมในชีวิตจริง เงินตราเหล่านี้ ที่ชี้วัดใจคน
