ดุเหว่ากู่ร้อง ก้องดัง ดั่งจะขาดใจ เจ้าเหงาใช่ไหม คร่ำครวญร้องเรียกหาคู่
โอ้เจ้าลมหนาว ซ้ำเติมโบกโบยพรั่งพรู มันคล้ายเป็นฤดู แห่งความระทมขมใจ
เจ้าดุเหว่าเอ๋ย เจ้าคงต้องทนเหน็บหนาว เจ็บปวดรวดร้าว คงเหมือนกันฉันเลยเข้าใจ
อยากกู่ร้อง ก็ได้แต่ทนเก็บไว้ อยู่เดียวโหยหาอาลัย ห่างไกลคู่ชมชิดเชย
* หัวใจ มันหนาวซ้ำมาหลายปี จวบจนปีนี้ ก็ยังหนาวไปเหมือนเคย
กอดตัวเองไว้ นะเจ้าดุเหว่าเพื่อนเอย ไม่นานก็คงล่วงเลย คุ้นเคยกับความช้ำใจ
** ดุเหว่าเจ้าเอ๋ย เจ้ายังกู่ร้องขับขาน ข่มใจสะท้าน เนิ่นนานจนต้องเข็งใจ
โอ้มาเถิดหนา ยิ้มสู้กับความเดียวดาย ต้องทนหนาวซักเท่าไร จะสู้มันไปด้วยกัน
( * , ** )
เจ้ากับฉัน ยิ้มสู้กับความโหดร้าย จะเหงาหรือหนาวเท่าไร สู้ไปสุดใจนะเรา
