ไกล... เกินกว่าความดีต่างๆ ไกลจากความเข้าใจ อยู่อย่างว้าเหว่...
เคยหวังดี ให้ใครๆ ไม่มีใคร จะสนใจ
* ฉันเก็บความเจ็บช้ำ อยู่ข้างใน ถูกมองเหยียดหยาม จากคนข้างกาย
รอบร่างกาย ไร้ทางออก หมดหนทางเดิน ต่อไป...
เธอ... ขอเพียง ให้ความหวัง กับฉันสักครั้ง คงรู้เพียง... เธอ...
เหตุใด ฉันเหงาและเหม่อ ในโลกของตัวเอง อยู่เพียงลำพัง...
ความเหงา แทรกซึมในอากาศ ยังเศร้าซึม ในวันเก่าๆ
( * )
เธอ... ขอเพียง ให้ความหวัง กับฉันสักครั้ง เพียงสักครั้งหนึ่ง คงรู้เพียง... เธอ..
