ครั้งแรกที่พบเธอเผลอใจ ลืมไปว่าฉันเองต้องเฉยชา กลับตัวกลับใจมารักใครสักที
เหมือนนาฬิกาพาให้ฉันนั้นเดินวน ต้องทนอยู่กับความ รู้สึก แค่กลัวว่าหัวใจจะไม่ไหว
ถึงฤดูกาล เปลี่ยนแปลงวนไปเพียงใด เช่นไร ไม่มีปัญหา ไม่เคยอ้อนวอนจากฟ้าให้รักบังเกิด
ไม่เคยสนใจแต่
* ครั้งแรกที่พบเธอเผลอใจ ลืมไปว่าฉันเองต้องเฉยชา
เก็บตัวเก็บใจมานานมากเท่าไร ก็พังลงซะแล้ว
เคยมีกำแพงกับความรักมา แต่วันนี้มันไม่เหมือนเดิม กลับตัวกลับใจมารักใครอีกสักที
** กลับกลายเป็นเธอที่ฉันยอมเปิดหัวใจ
คล้ายว่ามีใครเปิดประตูทิ้งไว้ แล้วเธอก็เดินเข้ามา มันต่างที่ในตอนนี้ ไม่อยากให้เธอไป
เผลอภาวนาให้ความรักนี้เป็นจริง ทุกสิ่งก็ดูสดใส ขึ้นมาเมื่อเธอสบตาตัวฉันก็เปลี่ยน
เหมือนคนละคนก็
( * )
