ฉันตามหา บางสิ่งที่ยากเย็นเกินไขว่คว้า บางสิ่งที่งดงามอบู่บนฟ้า
เป็นความลับที่ยากพรรณนา
ฉันมองเห็น บางสิ่งที่ไม่เคยจะถูกเห็น บางสิ่งที่ต้องมองอย่างซ่อนเร้น
มันเป็นเช่นนั้นชั่วนิรันดร์
* สุ้มเสียงที่ได้ยิน กับกลิ่นที่สัมผัส ภาพลวงตาไม่เคยชัดจนวันนี้
** ไร้ชื่อพระเจ้าในดินแดนสวรรค์ และไม่มีเธอในดินแดนที่มีฉัน
ความจริงอันเยือกเย็น อดีตกาลที่ฉันเป็น การรอคอยจนนิจนิรันดร์
ไร้ชื่อพระเจ้าในดินแดนสวรรค์ และไม่มีเธอในดินแดนที่มีฉัน
ลมหายใจเข้าออก ทำให้รู้คำตอบ จักรวาลมีโลกคู่ขนานกัน (แค่นั้นเอง)
ฉันค้นพบ ตรงโพ้นจุดบรรจบเส้นขอบฟ้า ที่สุดแล้วเป็นเพียงแค่มายา
เพราะมีเราจึงคิดว่ามีจริง
( * , ** )
พร้อมยิ้มรับ ทุกเหตุการณ์โดยไม่มีข้อแม้ แล้วน้ำตาก็เอ่อล้น เพราะจำนนต่อภาวะที่จริงแท้
