ก่อนเคย เคยรักกันปานดวงใจ พอรู้เธอมาเปลี่ยนแปรไป ดั่งดวงใจจะขาดรอนๆ
เธอลืมฉันลง ไม่มั่นคงเหมือนดังแต่ก่อน แฝงไว้ด้วยใจกะล่อน ยอกย้อนหัวใจไม่จริง
หลอกฉัน เธอนั้นรักเพียงลมๆ ความรักเธอเหมือนดั่งยาขม ฉันต้องตรมเพราะคารมหญิง
เธอแจกหัวใจ ให้กับชายไม่เคยประวิง หัวใจไม่เคยหยุดนิ่ง รักจริงไม่มีให้ใคร
* วังเวงเหว่หว้า รักเธอเท่าฟ้า แต่เธอกลับมาทำลาย
เสียแรงรักเธอ แต่เธอไม่เคยเห็นใจ ไปมีคู่ควงคนใหม่ ทิ้งไปไม่หวนคืนมา
** จากกันแล้วไกลแสนไกล เธอไม่ได้รักจริงจากใจ เหมือนใครเขาปรารถนา
หวังรักหวานชื่น ต้องกล้ำกลืนขมขื่นเรื่อยมา หากแม้ว่ามีชาติหน้า ขออย่าพบคนหลายใจ
