หวั่นกลัว เกินจะเอ่ยวาจา หวั่นใจ กลัว จะมีน้ำตา รู้ว่าจะต้องบอก แค่เพียงมันยังพูดไม่ออก
เตรียมไว้ ถ้อยคำจะพรรณนา บอกความในใจ ให้เจ้าได้รู้ว่า...
พี่ปล่อยให้วันเวลาล่วงเลย ไปมากกว่านี้ ไม่ได้อีกแล้วทราเชย
* ยามเมื่ออัสดง พี่คงต้องเอ่ยวาจา ว่าดวงใจ ดวงนี้มันรักเจ้าแต่นานมา
หากเราสองมีวาสนา ได้ครองคู่อยู่เคียงชายคา ก็คงดี
ยามเมื่ออัสดง เจ้าจงโปรดฟังความนัย ว่าดวงใจดวงนี้มันรักเจ้าแต่ไรไร
พี่มันน้อย วาสนา อยากให้เจ้าได้โปรดเมตตา หัวใจ พี่หน่อยได้ไหมกานดา
หมดหัวใจ พี่จะให้น้อง หมดตัวเลย ให้เจ้าครอบครอง แม้แต่ ลมหายใจ ของพี่ก็จะเป็นของน้อง
ฝากไว้ให้เจ้า พิจารณา วาดฝัน ไปจนวันนั้นที่ เราได้ วิ...วาห์
