สายลมไกว แผ่วไหวพลิ้วมา ดอกชบาแดงสวยริมทางเรียงราย
และดอกนี้... ฉันตั้งใจ เก็บมันไว้เพื่อมอบให้เธอ
คิดถึงเธอ...อยู่ทุกนาที ดึกป่านนี้...ตัวฉันยังลืมตาเหม่อ
เมื่อไหร่หนอ...จะได้มาเจอ ได้แต่คิดวนเวียนต่อไป
ค่ำคืนนี้ ดวงดาวทอแสงนวลลงบน..ดอกชบา
บนปลอกหมอนยังคงมีร่องรอยน้ำตาจางจางเหลือไว้
ดาวเต็มฟ้า ยังคงมองหาเพียงดวงดาวดวงเดียวของใจ
ความห่วงใย ลอยไปถึงใจเธอมั้ยหนา
วันพรุ่งนี้ ดวงตะวันนั้นขึ้นมาดังเดิมหรือเปล่า
คืนมืดมิดยาวนานน้ำตาฉันลอยไปบนท้องฟ้า
ฝากดวงจันทร์นำความในหัวใจฉันไปให้เธอรู้ว่า
ช่วยกลับมา เพราะฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
* ลมที่โบกโบยโชยพัดมา โอ้เจ้าดอกชบาสีแดง
ฉันจึงเก็บหนึ่งดอกนี้ไว้ รอเพื่อจะมอบมันให้เธอ
ฉันนั่งฮัมเพลง อยู่ข้างหน้าต่าง ให้เพลงนี้ลอยล่องตามลมเรื่อยไป
ให้ไปถึง ไม่ว่าที่ใด ได้ยินเสียงหัวใจฉันที
อธิษฐานยามดวงดาวซักดวงได้ตกที่ปลายสายตา
และวอนขอดวงดารารับฟังถ้อยคำวิงวอนของฉัน
หากฟากฟ้ายามราตรีนี้เป็นผ้าใบดังใจต้องการ
ฉันจะวาดภาพรอยยิ้มของเธอบนฟ้า
ลมยังพัดพาดอกชบาสีแดงให้ไกวไปมาเหมือนเก่า
ดุจระฆังดังเป็นเพลงแสนเศร้าด้วยท่วงทำนองอ่อนล้า
ฝากดวงจันทร์นำความในหัวใจฉันไปให้เธอรู้ว่า
ช่วยกลับมา เพราะฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
