ฟ้ายังแจ้งคือเก่า แม่นเฮาบ่อเข้าใจกัน แสงของดวงตะวัน ยังส่องลงมาบ่หาย
อ้ายก็ยังฮักเจ้า อย่าเคียดให้กันดนหลาย ใจอ้ายบ่สำบาย ยิ้มให้แหน่นางฟ้าของอ้าย
อย่าหน้าบูดหลาย อ้ายทรงบ่สรวง
* โอ้แม่ดวง ใจ ยิ้มให้อ้ายจักหน่อยได้บ่
อ้ายผิดไปก็เลยมาง้อ ให้เซาเคียดเถาะ คนงามของพี่
** แม่นดาวสิหล่น แม่นฝนสิริน หรือแม่นพื้นดินแยกออกจากกัน
จำไว้เด้ออ้ายฮักเธอทุกวัน เพราะความสัมพันธ์เฮานั้นมั่นแก่น
ดีใจหลายอ้ายได้เจ้าเป็นแฟน เว้าแบบแปนๆ บ่เคยอายไผ
ยิ้มให้แหน่พอได้มีแฮงใจ อย่าหน้าบูดหลาย (คนผู้งามมันบ่แม่น)
( * , ** , ** )
อย่าหน้าบูดหลาย คนผู้งามมันบ่แม่น"
