จักแม่นเวรแม่นกรรมอันใด๋ จั่งได้พ้อแต่คนหลายใจ เจ็บหน่ำซ้ำทุกข์ยากฮ้าย ฮักผู้ใด๋กะถืกแต่เขาตั๋ว
หลูโตนเด้ น้อ หัวใจซั่วๆซ่างหน้ามืดตามัวบ่ส่าง
* อกหักซ้ำไปซ้ำมาจนว่าเบิดแฮงสิหย่าง คบผู้ใด๋กะทุ่มเทให้ซุอย่าง แต่กะยังบ่ดี
** เอามาอีกตี้ มีหยังอีกบ่ ความเจ็บความท้อความเสียใจ
ความผิดหวังอ่อนแอฮ้องไห่ กูรับได้เบิ่ดซุอย่าง
เหยียบใจโง่ๆให้มันหมุ่นเพม้าง ให้มันพังบ่เหลือชิ้นดี
สิรับเอาดอกความช้ำชอกที่มี ฮู้แล้วว่าชีวิตนี้ เฮาคงเอาดีเรื่องความฮักบ่ได้
*** เจ็บวนซ้ำมโนกรรม ถือแต่เขาหย่ำดอกทางใจ ฟ้าเอ้ยฟ้าซ่างเป็นฮ้าย ขีดเขียนให้แพ้ซุทาง
ฮักเทื่อใด๋กะพังหมุ่น น้ำตาขุ่นดอกเคืองข้อง สายแนนสั้นบ่ทันจ่อง มื้อกินดองบ่ได้ใกล้
เทถั่งมาอั่งให้สาใจยังเหลือไผบ่ได้ฆ่า สิตั๋วต้มพร้อมสิว่า ให้เบิดท่าลงกับหม่อง
จนบ่มีหม่องสิเจ็บ ย้อนฮอยเย็บฮอยตาบไว้ คงเกิดมาทุกข์มาเสียใจ มาฮ้องไห่อยู่เบิดปี
