ไร้เรี่ยวแรงใจ กักเก็บขังตัวเองไว้ สร้างกำแพง ไม่ให้ใครเข้ามา
เพราะว่ายังกลัว ถูกเปิดแผลจนลึกไป คงไม่หาย ถ้ามีอีกน้ำตา
ตะโกนเท่าไร ไม่มีเสียง
หากเคียงข้าง ไม่มีสักคน หากต้องล้ม และเสียใจเหมือนเคย
หรือฉันคือจำเลยที่ต้องถูกขัง
* หัวใจโดนทำร้ายมาจนอ่อนล้า สร้างกำแพงเอาไว้ไม่ให้ใครเข้ามา หวังแค่เจอคนนั้นที่ฉันตามหา
เพราะมีไฟที่หัวใจยังปรารถนา เชื่อว่ามีสักครั้ง ที่ไม่ต้องร่ำลา
อย่าขังฉันไว้กับรักที่ผ่านมา ปล่อยจำเลยอย่างฉันที
เหมือนดวงใจนี้ล่ามโซ่ไว้นานเกินไป จนดูเหมือนว่าข้างในไร้วิญญาณ
ใจที่รกร้าง ขอสักคนเป็นประกายไฟเล็ก ๆ ที่รอฉันอยู่ปลายทาง
หากพรุ่งนี้ เสีย ใจเพราะใครอีกครั้ง หากพรุ่งนี้ ไม่มีความหวัง
หรือฉันคือจำเลยที่ต้องถูกขัง
( * )
ฉันแค่กลัวว่ามันอาจจะสาย ก่อนจะพบใคร กลัวว่าใจดวงนี้จะหมดความหมาย หมดความหวังไป
ขอแค่รู้ว่าในวันสุดท้าย ข้างกายฉันมีสักคน จับมือกันเอาไว้
ถ้าต้องมีหัวใจที่ไม่มีไออุ่นของใคร มันคงเหมือนราวว่าชีวิตนี้ ไม่มีค่าเท่าไร
ฉันไม่ยอม ถ้าต้องจบอย่างนี้ หากหมดลมหายใจ จะขอไม่เป็นจำเลย
( * )
หัวใจโดนทำร้ายมาจนอ่อนล้า ถึงเวลาที่ฉันจะต้องลุกขึ้นมา เพราะข้างในยังหวังที่จะตามหา
สร้างกำแพงเอาไว้แน่นหนาเพียงไหน ฉันจะพังเพื่อพบกับทางเดินข้ามไป
อย่าขังฉันไว้กับรักที่ผ่านมา ปล่อยจำเลยอย่างฉันที
ปล่อยจำเลยอย่างฉันที
