หากมื้อนี้ดวงตะเวนยังเห็นส้นบ่ไกลตา หากมื้อนี้ฟ้ายังสาดแสงยังมีแฮงสิสู้ต่อ
ถ้าแหน่เด้อกับความสำเร็จที่ลูกคนนี้ยังสร้างก่อ ถึงแม่นสิท้อ ในบางวันหนักเกิน พรรณาได้
เด็กบ้านนอกคนนี้ถึง แม่นว่ามันบ่เอาไหน แต่สิเฮ็ดให้ภูมิใจเส้นทางสิไกลลับตา
อย่าไปสนคำคนที่เสี้ยมแทงเด้อบักหล่า มีหวังดีและมารยาอยู่ลำไป
* บ่เคยลืม...หม่องที่เฮาอยู่มาตั้งแต่น้อย ผู้ทางบ้านเพิ่นยังถ้ายังคอย โอยย
** ย้อนเฮามันเป็นผู้บ่าวดอกไทยบ้าน มาจากดินแดนเมืองอีสาน
ยังบ่เคยลืมเลยวันวานแม้นสินานบ่เคยลืม
ลืมดินลืมตีนลืมโตยังอยู่ในใจทุกวันคืน คิดฮอดอีพ่ออีแม่ที่เพิ่นเคยเลี้ยงมา
ฐานะ บ่ได้มั่งได้มียังเตือนตัวเองทุกเช้าค่ำ นั่งคิดอ่ำหล่ำ แต่คำเพิ่นสอนอดเอาสาก่อนเด้อบักหล่า
ย้อนว่าเฮานั้นเกิดมาจน บ้านเฮากะซ้ำบ้านเฮานี่หละ บ่มีไผมา มาสร้างมาแปลงมาแยงส่อง
โอ้ โอ้วว .... คำเอย ฟังคำอีพ่ออีแม่เด้อบักหล่า
ให้สมคำครูบาอาจารย์เพิ่นสอนมา สมว่าวาสนาได้เกิดเป็นคนอีสาน....ให้ภูมิใจไว้ถ่อน
