แหลงมาเลย ถ้าเธอจะไปจะทิ้ง กันไว้ ไม่ต้องสงสาร ไม่พรือเลย
จะยินดีเสมอ เห็นเธอสุขใจ ถึงตาไหล ก็ไม่พรือเลย
ถ้าหากมีเพชรพลอยอยู่ตรงหน้า ฉันก็คงเลือกมาสวมใส่ คงถอดทิ้งแหวนเก่าร้ายๆ ที่ไม่มีค่า
ใครก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีกว่า เป็นธรรมดาของชีวิต และคนอย่างฉันก็ไม่เคยคิด ขัดความสุขของเธอ
* ถ้าที่ตรงนั้นมันทำให้เธอมีความสุข ถ้าที่ตรงนั้นมันโอบกอดเธอได้ดี กว่าตรงนี้
ไปเลยคนดี ฉันคนนี้เข้าใจ
** แหลงมาเลยถ้าเธอจะไปจะทิ้งกันไว้ ไม่ต้องสงสาร ไม่พรือเลย
จะยินดีเสมอเห็นเธอสุขใจ ถึงตาไหล ก็ไม่พรือเลย
ฉันชินกับคำว่าเสียใจอยู่แล้ว อย่างน้อยฉันก็ได้รักเต็มที่แล้ว
ถึงแม้วันนี้มันต้องผิดหวัง (ฉันก็ไม่เสียใจ)
ไม่เคยเสียดายวันเวลา เธอคือสิ่งที่มีค่า เกิดมาได้รักเกิดมาได้เจอ แค่นี้ก็บุญหนักหนา
ยอมปล่อยมือให้เธอไป ทรมานแค่ไหน ฉันอยู่ได้ ยินดีกับเธอทั้งน้ำตา
