นับตั้งแต่วันนั้น ที่เราได้จากลา ฉันก็ไม่เคยนึก คิดถึงเธอสักครา
เหมือนเราไม่เคยรู้จักกัน เหมือนฉันไม่เคยรู้จักเธอ จนวันนี้ที่ได้กลับมาพบกัน
ทุกสิ่งที่ฉันเคยปล่อยไป วันนี้กลับเหมือนคว้ามันไว้
ที่เคยคิดว่าลืม กลับชัดขึ้นทุกวินาที เพราะอะไร ทำไม ถึงเป็นแบบนี้
* จำได้ว่าลืม ลืมเธอไปแล้ว จำได้ว่าลืม ลืมไปแล้วว่าเราเคยรักกัน
แต่วันนี้แค่ได้เจอ ความคุ้นเคยมันตอกย้ำ ว่าหัวใจยังคงเก็บเธอไว้
จำได้ว่าลืม ลืมเธอไปแล้ว แต่ความจริงแล้วที่ใจฉันลืมก็คือการเริ่มใหม่
ต่อให้จำได้ว่าจบ ลบเลือนไปสักแค่ไหน สุดท้ายจำได้แล้วว่าทั้งใจ ไม่เคยลืมเธอ
แล้วในวันนี้ฉันต้องทำไง แค่เพียงมองตากันใจก็สั่นไหว
มันซ้ำและย้ำให้ฉันได้รู้ว่า ความทรงจำมันยังคงค้างคา และไม่เคยลบไปจากใจ
ยิ่งพยายามจะปล่อยไป ยิ่งเหมือนมือฉันคว้าเธอไว้
ที่เคยคิดว่าลืม กลับชัดขึ้นทุกวินาที เพราะอะไร ทำไม ถึงเป็นแบบนี้
( * )
ฉันคงต้องยอมรับ ที่ผ่านมาไม่เคยลบเธอ ฉันนั้นแค่ซ่อนเธอไว้ ข้างในหัวใจลึกๆ
ไม่ว่านานเท่าไหร่ เธอยังคงอยู่ในนั้น ในทุกๆความทรงจำ ทำให้รู้ว่าลืมก็ไม่ช่วยอะไร
จำได้ว่าลืม ลืมเธอไปแล้ว จำได้ว่าลืม ลืมไปแล้วว่าเราเคยรักกัน
แต่วันนี้แค่ได้เจอ ความคุ้นเคยมันตอกย้ำ ว่าหัวใจยังคงเก็บเธอไว้
จำได้ว่าลืม ลืมเธอไปแล้ว แต่ความจริงแล้วที่ใจฉันลืมก็คือการเริ่มใหม่
ต่อให้จำได้ว่าจบ ลบเลือนไปสักแค่ไหน สุดท้ายจำได้แล้วว่าทั้งใจ ไม่เคยลืมเธอ
