Baby I'm just thinking about สองเรา แต่ไอ้คำว่าเรานั้นฉันเป็นที่สาม
ตั้งแต่ฉันเลือกเดินเข้ามา กลับกลายเหมือนต้องทำใจ (ต้องทำใจที่มันรักเธอ)
หากฉันคิดที่จะไม่เข้าไปในตอนนั้น เกิดคำถามมากมายในใจ ว่าฉันควรทำอย่างไร
ในตอนที่ เธอน่ะมองตา ใจมันเริ่มอ่อนล้า ทำอะไร อะไรก็ดูเหมือนโง่รักบังตา
* ฉันน่ะพยายามจะปิด (ฉันน่ะพยายามจะปิด) ต้องข่มใจไว้เสียใจไม่ให้เขารับรู้
และฉันก็พยายาม รู้ตัวว่าไม่มีทางที่จะแบกมันไหว (ที่จะแบกมันไหว)
** ปลอบใจตัวเองมากี่พันครั้ง ข่มใจเก็บไว้น้ำตาที่ฉัน
เสียให้เธอไป ทิ้งฉันไว้หมดแรงจะหายใจ (มันหมดแรง มันหมดแรง มันหมดแรง)
ซ่อนรักฉันไว้ ฝังใจที่ช้ำ เวลาที่เขาทำเธอเจ็บและเสียใจ
เธอจะนึกถึงแค่ฉัน เพราะฉันเป็นตัวเลือกเธอใช่ไหม (ฉันเป็นตัวเลือกของเธอ)
ไอ้คำว่ารักภาพของเรานั้นไม่จริง เตือนใจเอาไว้บอกตัวเองให้พอได้แล้ว
ไม่อยากเป็นมือที่สาม เหมือนภาพวันวาน เป็นตัวรำคาญ I'm suffocating, I'm just thinking about how I'm losing
my mind เป็นตัวเลือกเขา แก้เหงา และฉันก็ยอมให้เธอเหมือนเดิมทุกครั้ง
(ยอมให้เธอเหมือนเดิมทุกครั้ง) or maybe I'm just addicted เรื่องที่ผิด แต่ทำยังไงก็แพ้ใจตัวเอง
