ถึงร้อนถึงหนาวเราก็ปลอบโยนกัน อยู่จนฟ้ารุ่งสางวันใหม่
ไม่เคยเห็นว่าหนี หรือพึ่งพิงไม่ได้ ลำบากกายไม่เคยห่างไกลทิ้งกัน
นัยแววตายังคงสื่อความหมาย ไม่เปลี่ยนไปและยังมั่นคงเหมือนเก่า
เป็นคนที่คุ้นเคย ในทุกยามที่เศร้า เปรียบดังเงาใต้ความงอกงามของใจ
* เพราะเธอเป็นเสี้ยวหนึ่ง ที่เฝ้าออกตามหา จนตกหลุมเกือบสิ้นศรัทธา ในรักและความหมาย
คล้ายลมใต้หมอก โอบประครองให้ร่างกาย ที่บอบช้ำกลับคืนสดใส ตั้งแต่ได้พบเธอ
ท่วงทำนองคล้องจองกับคำว่าเธอ มั่นเสมอไม่แปรเปลี่ยนทางสายใจ
ผูกความฝันเส้นหนึ่ง ตึงให้หวังไปได้ ไม่ถอดใจทั้งที่อ่อนไหว เพราะเธอ
อยู่ตรงนี้ให้นาทีมีความหมาย อยู่ที่ไหนถึงราตรีไกลแสนกัน
หลับตาพบกันอยู่ ลืมตารู้สำคัญ สุดใจนั่นมีเพียงแค่คำว่าเรา
( * , * )
ถ้าวันนี้ต้องลาจากกันแสนไกล อยู่ภพไหนช่วยอธิษฐานถึงกัน
อีกกี่ชาติจะรอ ขอให้เธอคงมั่น สุดใจนั้นขอเคียงข้างกัน ตลอดไป
อีกกี่ชาติจะรอ ขอให้เธอคงมั่น สุดใจนั้นขอเคียงข้างกัน ตลอดไป
