เสียงลาร้อยชั่ง กลับเขาวังเมืองเพชรบุรี สาวเมืองปฐมเจดีย์ ได้ฟังยังซึ้งใจซ่าน
เพิ่งจะมอบรัก ไว้ให้กันเมื่อวันออกร้าน หวั่นใจว่าแม่ค้าตาหวาน จะต้องซมซานแสนเศร้าใจ
รถเมย์รับจ้าง จากปลายทางเมืองเพชรบุรี ผ่านองค์ปฐมเจดีย์ หัวใจสาวนี้หมองไหม้
เฝ้าคอยชะแง้ ทุกวันแลหาพาเศร้าใจ หลบไปพรอดกับสาวที่ไหน ลืมแล้วหรือไรนครปฐม
ตั้งใจรอ รับจดหมายจากเพชรบุรี รถเมล์ผ่านก็มองหาพี่ ไม่กลับมาหาให้ชื่นชม
สัญญาไว้ว่า จะมาหอมแก้มเอวกลม หรือว่าพี่ไปมัวหลงนิยม คนสวยดำเนินเจ้าของสวนแตง
* รถเมล์รับจ้าง ผ่านมาทางปฐมเจดีย์ ไม่มีคนเพชรบุรี นั่งมาพาหัวใจแห้ง
ข้าวหลามที่หวาน เดี๋ยวนี้พาลชืดจนแห้งแล้ว กลับไปชื่นชอบหวานของแตง ทางแถวดำเนินเมืองราชบุรี
