เนื้อเพลง เจ้าข่อย ยุ้ย มานะศักดิ์
เห็นเจ้านั่งปาดเหงือแล้วคึดเหลือใจ ต้องลำบากกับอ้ายผู้ชายลุ่มลุ่มดอนดอน
ยามเห็นเจ้าลำบาก อ้ายน้ำตาเปียกหมอน ตากแดดฮ้อนฮ้อนเจ้ากะบ่เคยจ่ม
เจ้าบ่เคยถอยคอยสู้ไปนำกัน ทุกภาพความฝันก็ร่วมทางสร้างมา
แค่เห็นฮอยยิ้ม ที่เจ้าส่งมา ก็ช่วยรักษาทุกความเหนื่อยล้า
* บุญผลาบ่ส่อยยู้ อดสาเอาไว้เด้อคำ ลูกผู้ซายโตดำบ่ร่ำรวยซ่ำเขา
เว้าคำหวานบ่เก่ง บ่มีโมเม้นเอาใจเจ้า เสื้อผ้าเชยเชยเก่าเก่าเป็นตาเจ้าอายคน
** พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย
อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมอ่อม บ่ต้องมีเพียบพร้อมคือเขาดอกคั่นบ่ไหว
สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ กะมีความสุขได้ คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ
