เหนื่อยหม้าย กับรักที่เป็นอยู่ เธอก็รู้ฉันก็เห็นว่ามันเป็นไปไม่ได้
ยังรัก ยังคิดถึงแค่ตาย แต่มันไม่มีความหมาย เพราะเธอไม่เคยชัดเจน
* นั่งแลแววตาสองเรา ที่ข้างในนั้นมันดูว่างเปล่า ทนรักให้ใจปวดร้าว ทำไมไม่รู้
อีให้เลิกกันเธอก็ไม่ยอม เธอบอกว่าเธอขาดฉันไม่ได้ ความรักที่เป็นของตาย ปล่อยไปได้มั้ย
** ไม่ต้องร้องแล้วน้องสาวเห้อ ไม่ต้องมาเจอกันก็ได้
ไม่ต้องแหลงต้องทักต้องทาย ไม่ต้องยิ้มให้พี่ชายไม่พรื้อ
พี่ไม่ร้องแล้วน้องสาวเห้อ เพราะว่ารักเธอจึงเข้าใจดี
เจ็บแค่ตายแต่มันไม่ตายสักที ทรมานกับความรักพันนี้ เธอแค่รักเอาฟีล
จบได้หม้าย ยอมรับความจริงได้ ต้องเลือกเดินสักทาง ไม่ยื้อเอาไว้แบบนี้
ทรมาน จนใจอีขาดแล้วนิ ความรักที่เธอว่าดี แล้วไซรต้องทำร้ายกัน
( * , ** )
เรื่องเรามันควรจะจบ มันไม่ควรยื้อให้ครบกำหนด แม้มันต้องฝืนและต้องปวดใจ
ความดีมันเคยปรากฏและความทรงจำมันไม่เคยหมด ไม่รู้ว่าเราจะลืมกันตอนไหน
สุดทางรักไม่ตลอด ฉันเคยมีเธออยู่ในอ้อมกอด แต่ว่าวันนี้เธอไปกอดใคร
ฉันขอได้หม้ายว่าเกิดชาติไหนอย่าได้รักกัน
