พึ่งเข้าใจ ว่าทุกความสัมพันธ์ จะมีหนึ่งคนในนั้นที่รู้สึกมากกว่าเสมอ
เผลอใช้คำว่าเฮา ทั้งที่เขาบ่เคยคิดจริงจัง ทุกๆอย่าง เรานั้นคิดไปเอง
* มาตั้งไกล ไปเกือบสุดทาง พึ่งสิฮู้ว่าคนข้างๆ บ่เคยคิดสิหย่างมานำ
** คิดว่าได้ใจ สุดท้าย ก็แค่ได้กัน ยิ่งนานวันยิ่งเหลือแค่ความเฉยชา
เจ็บเหนือกว่าการจากลา คือการฮู้ว่าอีกคนบ่เคยฮักกัน เป็นแค่คนได้กัน ที่บ่ได้ใจ
ฮักแค่ไหน คงบ่มีความสำคัญ เมื่อคนหนึ่งคนในนั้น รู้สึกตรงข้ามกัน
ฝันตั้งไกล สุดท้ายได้แค่ทำใจ เราคงต้องหนี จากจุดนี้สักที
( * , ** , ** )
คิดว่าได้ใจ สุดท้ายแค่ได้กัน
