หัวใจข้าคอยพะว้าภวังค์ รักอย่างเหว่หว้าลัลล้าละลัน กลัวว่าชะตาจะมาบดฟ้า ฟ้าดินชิงชังรักเรา
แต่ถ้าหากเจ้านั้นไม่ไหวไม่หวั่น ยังจับมือข้าฝ่าพายุนับพัน ใจข้าจะใช้ความรักนิรันดร์ เผด็จศึกนั้นเพื่อเจ้า
* ห้ามฟ้า ห้ามฝนร่ายมนต์ห้ามได้ แต่ห้ามหัวใจไม่ได้ หัวใจที่มีให้เจ้า
** เพราะเจ้าเป็นแก้วเป็นแสง แห่งความรักของใจ ข้าจึงไม่ให้ใครได้ใจเจ้าไปครอบครอง
เพราะเราเป็นคู่ชีวิต ลิขิตสวรรค์หมายปอง แม้ใครมองเราสอง ว่ารักต้องห้าม ข้าไม่เกรง
*** ใจนี้มีแต่รัก เพียงได้พบสบพักตร์ ยอมเป็นองครักษ์ ให้บัญชาการรัก
แก้วที่ว่างเปล่า เราจะรินคำกล่าว กล่าวจะรักข้าไปยาวๆ
ยาวนาน นะนานานาน นานๆ นะนานานาน รักตราบชั่วกัลปาวสาน ชั่วกัปชั่วกัลป์
