สักวันเราจะปีนขึ้นไป
แม้ทางจะชันจนใจสั่นไหวเท่าไหร่
และสักวันเราก็คงเข้าใจ
กับหนทางไกลที่ยังไม่รู้เมื่อไหร่
มือยังคงนำทางพาไป
ใจยังคงมีความฝันไกล
วันเวลายาวนานเพียงใด
ยังมีลมหายใจ
อย่างน้อย คือเรื่องราวให้จดจำ
ย้ำเตือนตัวเราว่าทุกครั้ง มีเรื่องใหม่
แม้ไม่เป็นดั่งที่หวัง ก็เข้าใจ
ทุกความทรงจำที่ผ่านมา
ทุกกาลเวลาที่ผ่านไป ความหมายใด
ทุกทางที่ไปจะสักเท่าไหร่
หนึ่งคนมีสองมือสามหาวสุ่มสี่สุ่มห้า จะพาตัวขึ้นไป
ตก หล่น หกล้มอย่างไกล วีเจ็ดจัดไป จะขอลองปีนดู
เจ็บ ปวด แปล๊บ แปล๊บ แปล๊บ แปล๊บ ฝุ่น ช็อค เป็นครู
โอ้โห กล้ามหลังนี่ขึ้นเป็นลูก เก้าต่อไปสู้ นับสิบแล้วพุ่งไป ตู้ม
Let’s go
ใครบอกว่าไม่ถึงดาว งั้นเดี๋ยวจะดึงดาวมาด้วยท่าแห่งดาวดึงส์
ไหนใครบอกไม่มีที่ยืน งั้นจะใช้มือดึงได้จนกลางคืน
ตกแล้วก็ขึ้นไปใหม่ หล่นขึ้นไปใหม่ แพ้ขึ้นไปใหม่ เอาใหม่
หนทางมันยังอีกไกล แต่มันยังไหวบอกเลย ถ้าใจยังไปอยู่
มือยังคงนำทางพาไป
ใจยังคงมีความฝันไกล
วันเวลายาวนานเพียงใด
ยังมีลมหายใจ
(ตกแล้วก็ขึ้นไปใหม่)
อย่างน้อย คือเรื่องราวให้จดจำ
ย้ำเตือน ตัวเรา ว่าทุกครั้ง มีเรื่องใหม่
แม้ไม่เป็นดั่งที่หวัง ก็เข้าใจ
ทุกความทรงจำที่ผ่านมา
ทุกกาลเวลาที่ผ่านไป ความหมายใด
ทุกทางที่ไปจะสักเท่าไหร่
วันเวลายาวนานเพียงใด
ยังมีลมหายใจ
อย่างน้อย คือเรื่องราวให้จดจำ
ย้ำเตือนตัวเราว่าทุกครั้ง มีเรื่องใหม่
แม้ไม่เป็นดั่งที่หวัง ก็เข้าใจ
ทุกความทรงจำที่ผ่านมา
ทุกกาลเวลาที่ผ่านไป ความหมายใด
ทุกทางที่ไปจะสักเท่าไหร่
สูงเท่าไหร่
จะปีนขึ้นไป
ทุกทางที่ไปจะสักเท่าไหร่
