ช่วงตะวันลับฟ้า ช่วงเวลาที่เดียวดาย
ทำให้หัวใจสับสน
แต่สิ่งเดียวยังเวียนวน หลุดไม่พ้นทุกโมงยาม
ภาพเธอตามติดตา
เธอคือใครจากไหนไม่รู้
เหมือนว่าใจเรานั้นคุ้นเคย
ความผูกพันลึกลึก ความรู้สึกดีดี ที่ใกล้เธอ
ดั่งลมหนาวพัดผ่านทุกเหมันต์
ดั่งตะวันรอนไปก็แค่วันวาน
ตื่นขึ้นมา เช้าวันใหม่
ฉันดีใจ ที่ตื่นมาเห็นเธอ
จากคนรู้สึกแปลก ไม่เข้าใจ
เปลี่ยนเป็นคนห่วงใย ทุกครั้งที่เจอ
ความผูกพัน ฉันและเธอ
เหมือนถูกฟ้ากำหนดไว้ ให้เรามาเจอกัน
ดั่งลมหนาวพัดผ่านทุกเหมันต์
ดั่งตะวันรอนไปก็แค่วันวาน
ตื่นขึ้นมา เช้าวันใหม่
ฉันดีใจ ที่ตื่นมาเห็นเธอ
จากคนรู้สึกแปลก ไม่เข้าใจ
เปลี่ยนเป็นคนห่วงใย ทุกครั้งที่เจอ
ความผูกพัน ฉันและเธอ
เหมือนถูกฟ้ากำหนดไว้ ให้เรามาเจอกัน
เหมันต์ตะวันรอน
