ชีวิตไม่ใช่ปุยนุ่น ที่จะลอยไปตามสายลม
มันข้น มันขื่น มันขม จะไม่ยอมจมอยู่ตรงนี้
ความฝันที่ฉันแหวกคว้า มันคอยที่สังเวียนนี้
สังเวียนแห่งชีวี เจ็บแค่ไหนจะไปให้ถึง
ชีวิตมันหนัก คำว่าพักเก็บใส่กระเป๋า
แต่ความฝันมันเบา ฉันจะเอาจะคว้าจะดึง
สูงแค่ไหนจะเอื้อม จะไม่ยอมให้มันขาดผึง
คนสู้คน จะลุยให้ถึง รางวัลแห่งฝัน ขอเห็นมันเต็มตา
เหงื่อที่มันรินไหล ผสมกันไปกับน้ำตา
เลือดที่มันรินไหล จะรวมกันไปเพื่อไปไขว่คว้า
ชีวิตมันหนัก คำว่าพักเก็บใส่กระเป๋า
แต่ความฝันมันเบา ฉันจะเอาจะคว้าจะดึง
สูงแค่ไหนจะเอื้อม จะไม่ยอมให้มันขาดผึง
คนสู้คน จะลุยให้ถึง รางวัลแห่งฝัน ขอเห็นมันเต็มตา
รางวัลแห่งฝัน ขอเห็นมัน เต็มตา
