เธออาจเคยรู้ดีทุกอย่าง เหตุใดโลกนี้ถึงมีความมืดและสว่าง
เมื่อดวงอาทิตย์ได้ลับขอบฟ้า ก็เป็นเวลาของจันทร์
ก็แค่ปรากฏการณ์ทั่วไป
แต่มันกลับมืดไปทุกอย่าง เมื่อในวันนี้หัวใจเธอนั้นโดนทิ้งขว้าง
เมื่อเธอได้รู้ว่าทางที่เดิน จะไม่มีเขาเคียงข้าง
ให้รับมือกับความเสียใจ
แม้ไม่มีบาดแผลอยู่ในร่างกาย แต่เหมือนว่าเจ็บช้ำแทบยืนไม่ไหว แค่ใครคนนั้นบอกว่าไม่รักกัน
ก็ทำเธอแทบตาย
มันคือปรากฏการณ์ ที่ทรมานมันเกิดจากคนที่เราต้องการไม่เคยต้องการเรา อยู่ดี ๆ น้ำตาก็หยด อกข้างในเหมือนมันจะหัก เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา
มันคือปรากฏการณ์ อาจทรมานแต่อยู่กับเราแค่เพียงไม่นาน ก็เป็นแค่เรื่องเก่า ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก หากยังไม่คู่ควรจะเป็นคนรักก็แค่ไปจากชีวิตเรา
เรื่องธรรมชาติเลย
แม้ไม่มีบาดแผลอยู่ในร่างกาย แต่เหมือนว่าเจ็บช้ำแทบยืนไม่ไหว แค่ใครคนนั้นบอกว่าไม่รักกัน
ก็ทำเธอแทบตาย
มันคือปรากฏการณ์ ที่ทรมานมันเกิดจากคนที่เราต้องการไม่เคยต้องการเรา อยู่ดี ๆ น้ำตาก็หยด อกข้างในเหมือนมันจะหัก เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา
มันคือปรากฏการณ์ อาจทรมานแต่อยู่กับเราแค่เพียงไม่นาน ก็เป็นแค่เรื่องเก่า ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก หากยังไม่คู่ควรจะเป็นคนรักก็แค่ไปจากชีวิตเรา
เรื่องธรรมชาติเลย
มันคือปรากฏการณ์ (แค่ความรักที่โคจรผ่านมา) ที่ทรมานมันเกิดจากคนที่เราต้องการ (เพื่อเรียนรู้วงจรการจากลา) ไม่เคยต้องการเรา อยู่ดี ๆ น้ำตาก็หยด อกข้างในเหมือนมันจะหัก เพียงแค่ใครคนหนึ่งไม่รักเรา
มันคือปรากฏการณ์ (แค่ความรักที่โคจรผ่านมา) อาจทรมานแต่อยู่กับเราแค่เพียงไม่นาน (เพื่อเรียนรู้วงจรการจากลา) ก็เป็นแค่เรื่องเก่า ผ่านเข้ามาให้ได้รู้จัก แต่ยังไม่คู่ควรจะเป็นคนรักก็แค่ไปจากชีวิตเรา
เรื่องธรรมชาติเลย
