พี่ละมันเป็นคนจน
รถยนต์ละก็ไม่มีจะขี่
มีแต่เกวียนเทียมควายชั้นดี
ละจะเอาไปให้ขี่
ก็อายเหลือทน
รักน้องมาตั้งนมนาน
ละไถนาทำงานละกลางแดดและฝน
รักน้องถนอมน้องนัก
เป็นเพราะความรักละพี่จึงยอมสู้ทน
เห็นใจบ้างเถิดยอดรัก
อย่างอนไปนักเลยแม่สาวหน้ามน
ถึงพี่จะเป็นชาวนา
น้องไม่ต้องกลัวว่าละพี่จะอับจน
ขอให้พี่ละขายข้าวเสียก่อน
ขอให้พี่ละขายข้าวเสียก่อน
พี่จะพาขวัญอ่อน
ไปขี่รถยนต์
พี่ละมันเป็นชาวนา
น้องจ๋าอย่าได้คิดหมองหม่น
รักของพี่ซื่อสัตย์เหลือล้น
ถึงจนไม่มีตึกก็อย่าได้นึกหวั่นเกรง
คืนไหนเดือนหงายเต็มดวง
ละพี่จะพาน้องควง ร้องกล่อมละเป็นเพลง
หากแม้นไม่มีรถยนต์
ละพี่จะพาหน้ามล นั่งหลังทุยแทนเก๋ง
ถึงคราวหน้าเก็บเกี่ยวรวง
ละพี่จะขอควงเคียวละเกี่ยวแทนน้องเอง
อะรักของพี่ละไม่มีเสื่อมคลาย
ขอน้องจงเชื่อใจละพี่เถิดอย่าเกรง
รักของพี่ละไม่มีหลอนหลอก
รักของพี่ละไม่มีหลอนหลอก
ไม่เหมือนคนบางกอก
ที่ขี่รถเก๋ง
พี่ละมันเป็นชาวนา
น้องจ๋าอย่าได้คิดหมองหม่น
รักของพี่ซื่อสัตย์เหลือล้น
ถึงจนไม่มีตึกก็อย่าได้นึกหวั่นเกรง
คืนไหนเดือนหงายเต็มดวง
ละพี่จะพาน้องควง ร้องกล่อมละเป็นเพลง
หากแม้นไม่มีรถยนต์
ละพี่จะพาหน้ามล นั่งหลังทุยแทนเก๋ง
ถึงคราวหน้าเก็บเกี่ยวรวง
ละพี่จะขอควงเคียวละเกี่ยวแทนน้องเอง
อะรักของพี่ละไม่มีเสื่อมคลาย
ขอน้องจงเชื่อใจละพี่เถิดอย่าเกรง
รักของพี่ละไม่มีหลอนหลอก
รักของพี่ละไม่มีหลอนหลอก
ไม่เหมือนคนบางกอก
ที่ขี่รถเก๋ง
