เมื่อหัวใจเธอเริ่มมีคำถาม เมื่อหลักฐานทำให้เธอเริ่มหวั่นไหว
เมื่อความรักที่ตัวเธอเคยมั่นใจ เริ่มสงสัยในคำตอบ
และเมื่อเธอตัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออก สิ่งที่เหลือแม้ว่าเธอจะไม่อยากเชื่อสักเท่าไร
ถึงแม้สุดท้ายผลลัพท์จะทำร้ายเธอได้มากเพียงไหน มันคือความจริง
ไม่อยากให้ใช่เลย ไม่อยากให้เป็นอย่างที่ฉันได้พบเลย
แต่ยิ่งฉันค้นเพื่อจะยืนยันว่าเธอพูดความจริง ฉันยิ่งพบแต่คำลวงหลอก
มันอาจเหมือนที่ใครเคยได้บอก เหมือนใครเคยได้บอกกับฉัน
ว่าความจริงจะแสนสามัญ ความลวงอัศจรรย์เสมอ
*ถ้าหากเธอนั้นต้องการจะพบความจริง เธอต้องตัดทิ้งความลำเอียงในหัวใจ
ปล่อยให้หลักฐานที่เธอเจอจูงมือเธอไป แต่ก่อนนั้นเธอต้องสัญญากันก่อน
ว่าไม่ว่าสิ่งนั้นจะพาเธอไปเจอกับสิ่งไหน หรือต้องปวดร้าวใจเท่าไร
หรือถึงแม้มันจะทำเธอเจ็บช้ำปานใด เธอก็ต้องยอมรับมันให้ไหว ว่ามันคือความจริง
มันเป็นการยากที่ต้องมาตั้งคำถาม กับคนที่เรานั้นไว้ใจ
และฉันรู้เธอเองต้องปวดร้าวเพียงใด ที่ต้องมาสงสัยคนที่เธอรัก
แต่เมื่อความรักที่เธอเคยกอด มันถูกท้าทายด้วยหลักฐาน
และเมื่อความรักที่เธอเคยเชื่อมั่นมายาวนาน ถูกตั้งคำถามด้วยความเป็นจริง
และเมื่อเธอตัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออก สิ่งที่เหลือแม้ว่าเธอจะไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไร
ถึงแม้สุดท้ายผลลัพท์จะทำร้ายเธอได้มากเพียงไหน มันคือความจริง
ดั่งความรักที่เธอคุ้นเคยครอง ความเชื่อที่เธอคุ้นเคยชิน
แต่ถ้าเธอไม่เอาความคิดเธอยึดติดไว้กับพื้นดิน มันจะโบยบินขึ้นสู่ฟ้า
แค่เพียงเธอจะยอมรับมันได้ไหม หากใครคนนึงในสายตา
จากที่เคยสูงสุดดุจดั่งเทวดา จะกลายเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ที่รักของเธอจะเป็นคนแบบไหน สิ่งใดจะเป็นตัวที่ชี้นำ
คือเธอเคยลองมองดูเพียงสิ่งที่เขาทำ เธออย่าไปฟังสิ่งที่เขาบอก
มันอาจเหมือนที่ใครเคยได้บอก เหมือนใครเคยได้บอกกับฉัน
ความเป็นจริงล้วนธรรมดาสามัญ ความลวงมหัศจรรย์เสมอ
(*, *)
