ฟ้าสีครามเริ่มหม่นเปรียบใจคนที่มันเริ่มสั่น
ฝนเริ่มเทกระหน่ำห้วงจิตใจ
ตรงนั้นเธอยืนอยู่แต่ดูเหมือนแค่เพียงร่างกาย
ใจเจ้าเอ๋ยเดียวดายท่ามกลางฝน
ทำฉันทำทุกอย่างแต่ดูเหมือนว่ายังไกลห่าง
ใจหนอใจบางบางเริ่มหวั่นไหว
รักฉันมอบให้เธอแต่รักเธอสิมอบให้ใคร
ปล่อยฉันยืนเดียวดายท่ามกลางฝน
ใจเธอหลุดลอย ลอยไปไกลแสนไกล
ให้ฉันทนเดียวดายเจ็บปวดร้าว
หนาวเนื้อห่มกายแต่หนาวใจใครจะห่ม
เพราะลม หรือใคร ใจเธอจึงเปลี่ยน
ทำฉันทำทุกอย่างแต่ดูเหมือนว่ายังไกลห่าง
ใจหนอใจบางบางเริ่มหวั่นไหว
ทำฉันเพื่อเธอแต่ดูเธอสิทำเพื่อใคร
ปล่อยฉันยืนเดียวดายท่ามกลางฝน
ใจเธอหลุดลอย ลอยไปไกลแสนไกล
ให้ฉันทนเดียวดายเจ็บปวดร้าว
หนาวเนื้อห่มกายแต่หนาวใจใครจะห่ม
เพราะลม หรือใคร จึงไม่เหมือนเคย
ใจจงกลับมา หากรักยังคงอยู่
ตัวฉันคอยเฝ้าดูสุดเหว่ว้า
หากใจเธอหลุดไป จนลับสายตา
ฝนคงท่วมใจ ใยเธอแปรเปลี่ยน
ใจเธอหลุดลอย ลอยไปไกลแสนไกล
ให้ฉันทนเดียวดายเจ็บปวดร้าว
หนาวเนื้อห่มกายแต่หนาวใจใครจะห่ม
เพราะลม หรือใคร จึงไม่เหมือนเคย
ใจจงกลับมา หากรักยังคงอยู่
ตัวฉันคอยเฝ้าดูสุดเหว่ว้า
หากใจเธอหลุดไป จนลับสายตา
ฝนคงท่วมใจ ใยเธอแปรเปลี่ยน
