ใจพออยากสิย่าง
ไปโสม้าง จีกอกเผิ่นเด้เนาะ
เคียดปานพุ่นละน้อ ในมื้อที่เฮาอกหัก
แต่เสียงความจริงทักเตือน มาคึดเบิ่งแล้วคักคัก
อันว่าเรื่องของความฮัก มันห้ามกันบ่ได้ดอกหวา
เผิ่นกะคือสิฮักของเผิ่น จังเลือกเดินออกจากความฮักเฮา
เผิ่นกะคือสิเบื่ออิหยังเก่าเก่า จังด่วนฟ้าวมีใหม่ไปหน้า
กะสิคือจังเฮาฮักเผิ่น กะฮักตายแต่เผิ่นอยู่ฮั่นล่ะ
สิรับจบเอาดอกหวา ส่ำนี้คงบ่พอขาดใจ
ผู้เบิ่ดใจกะเบิ่ดคัก ผู้ยังฮักกะฮักคักอีหลี
มื้อฮักกันกะจังแม่นดี มื้อเซาฮักบาดเป็นผีเป็นฮ้าย
ความฮักที่เกิดขึ้นแล้ว มันงดงามบ่มีแนวให้เสียดาย
เฮาสิเมียนมัดอัดไว้ ทั้งรอยยิ้มและทุกหยดน้ำตา
เผิ่นกะคือสิฮักของเผิ่น จังเลือกเดินออกจากความฮักเฮา
เผิ่นกะคือสิเบื่ออิหยังเก่าเก่า จังด่วนฟ้าวมีใหม่ไปหน้า
กะสิคือจังเฮาฮักเผิ่น กะฮักตายแต่เผิ่นอยู่ฮั่นล่ะ
สิรับจบเอาดอกหวา ส่ำนี้คงบ่พอขาดใจ
เผิ่นกะคือสิฮักของเผิ่น จังเลือกเดินออกจากความฮักเฮา
เผิ่นกะคือสิเบื่ออิหยังเก่าเก่า จังด่วนฟ้าวมีใหม่ไปหน้า
กะสิคือจังเฮาฮักเผิ่น กะฮักตายแต่เผิ่นอยู่ฮั่นล่ะ
สิรับจบเอาดอกหวา ส่ำนี้คงบ่พอขาดใจ
บ่ไปต้อยไปซูนเผิ่นดอกหนา ล่ะเผิ่นกะคือสิฮักของเผิ่น
