บทชีวิต
คือบทละครที่สวรรค์กำหนด
ได้บทที่เหี้ยมโหด เฝ้าโทษตัวเอง
ก่อนจากหากได้ลา ปัญหาฉันคงทุเลา
เพียงได้สบตา ทุกข์คงบรรเทา
คำว่ารักคงยังไม่พอ
เธอคงไม่รับฟัง
รักคงยังไม่พอ
แต่อยากจะขอ
ได้พบได้พูดให้เธอเข้าใจ
ให้รู้ในใจยังรักเธออยู่
แต่กลัวจะซ้ำเติมทุกข์ให้เธอเจ็บช้ำ
เพราะรักคงยังไม่พอ
หมดความหมาย
แต่บทแสดงยังหายใจอยู่
ถูกคนลบหลู่
บาดใจทุกวัน
ปิดฉากไปเสียดีกว่า
แสดงเป็นคนไร้ค่า
คงมีสักวัน เข้าใจมากกว่านี้
คำว่ารักคงยังไม่พอ (คงยังไม่พอ)
เธอคงไม่รับฟัง
รักคงยังไม่พอ (คงยังไม่พอ)
แต่อยากจะขอ
ได้พบได้พูดให้เธอเข้าใจ
ให้รู้ในใจยังรักเธออยู่
แต่กลัวจะซ้ำเติมทุกข์ให้เธอเจ็บช้ำ
เพราะรักคงยังไม่พอ
ดั่งเรือใบล่องหาทิศทาง
แบกภาระสุมจนเต็มลำ
ติดตามไปคงไม่ถึงฝั่ง
ดูใจดำแต่ฉันหวังดี
ที่ต้องทิ้งเธอตามลำพัง
ไม่อยากให้เธอต้องลำบากด้วยกัน
ความจริงใจสื่อสารลำบาก
ฝากความหมายในเพลงบางคำ
เผื่อสักวันเธออาจเข้าใจ
เผื่อสักวันเธอให้อภัย
