ฉันเคยเป็นคน ที่เธอเรียกว่ารัก
เคยเป็นที่พัก ในวันที่โลกแม่งโหด
วันนี้ฉันเหลือ แค่เศษคำโกหก
ยืนมองเธอถ่มใส่หัวใจฉันเล่นๆ
เธอสอนให้ฉันรู้ ว่าคำว่ารักมันถูก
ใช้แล้วก็ทิ้ง ไม่ต้องรู้สึกอะไรเลย
ฉันก็แค่ ขยะชิ้นนึง ที่เธอโยนทิ้งข้างทาง
หมดค่า หมดความหมาย ตั้งแต่เธอไม่ต้องการ
เจ็บจนชิน เลยไม่ร้อง เลือดมันไหลยังต้องยิ้มให้มันดู
ถ้ารักของฉันมันไร้ค่า ก็เหยียบซ้ำลงมาให้มันจมไปเลย
เธอทำเป็นลืม วันที่ฉันยอมตาย
ยอมเสียศักดิ์ศรี เพื่อให้เธอไม่ไป
แต่พอเธอเจออะไรใหม่ๆ
ฉันก็กลายเป็นของเก่า ที่รกสายตา
คำขอโทษของเธอ มันเบากว่าขยะ
อย่างน้อยขยะ มันยังไม่ทรยศใคร
ฉันก็แค่ ขยะชิ้นนึง ที่เธอโยนทิ้งข้างทาง
หมดค่า หมดความหมาย ตั้งแต่เธอไม่ต้องการ
เจ็บจนชิน เลยไม่ร้อง หัวใจพังยังต้องยืนให้ไหว
ถ้ารักของฉันมันไร้ค่า ก็เหยียบมันซ้ำๆ ให้ตายไปกับตีนเธอ
ไม่ต้องสงสาร ไม่ต้องย้อนมา
ฉันไม่อยากเห็นหน้า คนที่ฆ่าฉันทั้งเป็น
ถ้าวันไหนเธอพัง อย่าลืมมองลงมา
ตรงกองขยะ มันเคยรักเธอหมดหัวใจ
ย่ะว่า
ฉันก็แค่ ขยะชิ้นนึง ที่เคยรักเธอจริงๆ
วันนี้ฉันขอเลือก เดินออกจากกองขยะนี้
ต่อให้ยังเจ็บ ยังพัง แต่จะไม่ยอมให้ใครเหยียบอีกที
จำไว้นะคนดี ขยะชิ้นนี้
จะไม่กลับไปเป็นของเธออีกแล้ว
