ปลดปล่อยจิตใจให้ลอยล่องไป ให้ฉันไม่จดจำอีก
ปรับเปลี่ยนอารมณ์ความเศร้าเสียใจ ให้ลืมไม่เหลือเยื่อใย
ปกปิดรอยแผลซ่อนไว้ข้างใน ให้จำว่าไม่เคยเจ็บ
จนหมดจนเหลือแค่ความว่างเปล่า ในวันนี้
ฉันสู้มาพอแล้ว เจ็บช้ำมากเกินแล้ว
ทุกสิ่งมันทำให้ชินและชา ที่ผ่านมา ไม่หวังอะไรแล้ว
ทนอยู่ต่อไปเพื่อรอเวลาให้จบ หมดความเสียใจ
เคยอยู่กับการทนทรมาน หลับตาทั้งที่ยังตื่น
ต้องอยู่ลำพังเดียวดายมืดมน ต้องทนต้องฝืนหายใจ
ได้อยู่ในความสับสนวุ่นวาย มากมายเหมือนไม่เคยจบ
จนหมดไม่เหลือแม้ความรู้สึก ในวันนี้
ฉันสู้มาพอแล้ว เจ็บช้ำมากเกินแล้ว
ทุกสิ่งมันทำให้ชินและชา ที่ผ่านมา ไม่หวังอะไรแล้ว
ทนอยู่ต่อไปเพื่อรอเวลาให้จบ หมดความเสียใจ
คืนวันอันเลวร้าย เข้ามากัดกินหัวใจ
จนเปลี่ยนให้ฉันด้านชา
เงยมองดูท้องฟ้าที่มีแสงวันใหม่
ส่องให้ฉันเดินไม่หันกลับหลัง
ฉันสู้มาพอแล้ว เจ็บช้ำมากเกินแล้ว
ทุกสิ่งมันทำให้ชินและชา ที่ผ่านมา ไม่หวังอะไรแล้ว
ทนอยู่ต่อไปเพื่อรอเวลาให้จบ หมดความเสียใจ
ฮู โว โฮ ฮู โว โฮ หมดความเสียใจ
ให้มันชินและชาต่อไป หมดความเสียใจ
