ใจ ลอยไปไกลจนหาไม่เจอ
ใจละเมอเดินเข้าไปในฝัน
ในดินแดนนั้นยังมีเธอ
เสียง ยังบรรเลงเพลงที่เธอร้อง
ยังได้มองรอยยิ้มในวันนั้น แม้จะเพียงฝัน ฉันก็ยอม
*แต่(เมื่อ)ตื่นมา ร่องรอยความฝัน(รัก)ยิ่ง(ยัง)ทำร้ายใจ
ให้เจ็บช้ำ ที่แห่งนั้น(เรื่องเหล่านั้น)
งดงามแค่ไหน ก็เป็นเพียงภาพลวงตา(มายา)
**ลาก่อน เธอที่รัก
ฉัน ไม่อาจจะไปข้างหน้า
ได้ไหว หากใจไม่หลุดพ้น
ทางออกคือต้อง(จำเป็นจะต้อง)ลบเธอ
ออกไปจากความทรงจำ ที่ขังฉันเอาไว้
ไม่ว่าจะเสียดาย(ใจ)แค่ไหน
ก็ต้องลืม(ตื่น)
นาน นานเท่าไรไม่เห็นจะจาง
ทรมานทุกครั้งที่คิดถึง
จำเป็นต้องฝืนลบเธอออก ไป
*แต่(เมื่อ)ตื่นมา ร่องรอยความฝัน(รัก)ยิ่ง(ยัง)ทำร้ายใจ
ให้เจ็บช้ำ ที่แห่งนั้น(เรื่องเหล่านั้น)
งดงามแค่ไหน ก็เป็นเพียงภาพลวงตา(มายา)
**ลาก่อน เธอที่รัก
ฉัน ไม่อาจจะไปข้างหน้า
ได้ไหว หากใจไม่หลุดพ้น
ทาง ออกคือต้อง(จำเป็นจะต้อง)ลบเธอ
ออกไปจากความทรงจำ ที่ขังฉันเอาไว้
ไม่ว่าจะเสียดาย(ใจ)แค่ไหน
**ลาก่อน เธอที่รัก
ฉัน ไม่อาจจะไปข้างหน้า
ได้ไหว หากใจไม่หลุดพ้น
ทาง ออกคือต้อง(จำเป็นจะต้อง)ลบเธอ
ออกไปจากความทรงจำ ที่ขังฉันเอาไว้
ไม่ว่าจะเสียดาย(ใจ)แค่ไหน
ก็ต้องลืม(ตื่น)
