เสียงของนาฬิกายังนับเวลาผ่าน
นี่มันก็ดึกแล้วเป็นเวลาตีสาม
แต่ความคิดมันไม่ยอมสงบ คล้ายวลีที่พูดไม่จบ
ยิ่งทบทวนบวกลบยิ่งมีแต่คำถาม
การเข้ามาของเธอยังทำให้ใจสั่น
Keeps me occupied since you touched me once
ทั้งทั้ง ที่ไม่ได้เอื้อนเอ่ย ไม่มีการสื่อสารเลย
ก็เหมือนยังได้ยินสิ่งที่เธอบอกฉัน
เหมือนวันที่เธอไม่ได้ไปไหน
เหมือนวันที่โดนเธอทำร้ายใจ
ทั้งที่ควรทิ้งไปแต่ใจ ยังจำ
Why am I still feeling you?
ทำไมใจยังคิดนึกถึงเธออยู่
อยู่ในทุกประสาทสัมผัส
And it hurts so much.
Why am I still feeling you?
ต้องอีกนานแค่ไหนที่จะ get through
คงเพราะยังคงมีหัวใจ ก็เลยรู้สึกเจ็บช้ำ
(But someday I’ll be fine.)
If this is a race, it will be a long run.
คงต้องใช้เวลาอีกนานวัน
กว่าที่ฉันจะสั่งและสอนหัวใจ ให้ก้าวข้ามเธอออกไป
แม้จะไม่ได้พูดอะไรไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้สึก
ทุกทุกอย่างที่เธอได้ทิ้งเอาไว้ยังกวนฉันตอนดึก
เหมือนกับที่ในคืนนี้ ฉันยังคงอยู่ตรงนี้
ตอบคำถามเดิมเดิม ที่อยู่ในใจ ซ้ำซ้ำ
เหมือนวันที่เธอไม่ได้ไปไหน
เหมือนวันที่โดนเธอทำร้ายใจ
ทั้งที่ควรทิ้งไปแต่ใจ ยังจำ
Why am I still feeling you?
ทำไมใจยังคิดนึกถึงเธออยู่
อยู่ในทุกประสาทสัมผัส
And it hurts so much.
Why am I still feeling you?
ต้องอีกนานแค่ไหนที่จะ get through
คงเพราะยังคงมีหัวใจ ก็เลยรู้สึกเจ็บช้ำ
But someday I’ll be fine.
บางความทรงจำยังทำให้รู้สึก
ยังคงซึมลึก ลงไป ข้างใน
คงดีกว่า ใช่ไหม ถ้าฉันไม่สนใจ
หรือฉันต้องโยนหัวใจทิ้งไป
Why am I still feeling you?
ทำไมใจยังคิดนึกถึงเธออยู่
อยู่ในทุกประสาทสัมผัส
And it hurts so much.
Why am I still feeling you?
ต้องอีกนานแค่ไหนที่จะ get through
คงเพราะยังคงมีหัวใจ ก็เลยรู้สึกเจ็บช้ำ
เสียงของนาฬิกายังนับเวลาผ่าน
ผ่านมานานเหมือนกันถ้านับจากตีสาม
แต่ความคิดมันไม่ยอมสงบ คล้ายกับเพลงที่ยังไม่จบ
