เมื่อแสงตะวันนั้นส่อง คอยอ้อมกอดดวงแก้วตา
เคยคิดว่าไม่ต้องจากลา มองไปบนฟ้ากว้างใหญ่
ช่างสูงเกินที่จะก้าวไป ยังมีทางให้ฉันใช่มั้ย
ปล่อยต้นไม้โตตามเวลา ถึงตอนนี้ฉันยังไม่กล้า
ให้รากหยั่งเอาไว้
Won’t just make it in a day But I’ve learnt to know I’ll find my way
ในคืนที่ฝนโปรยมา ให้ขอหนึ่งพรจากฟ้า ให้แสงนำพา สักครา
ให้ลมพัดนำพาทุกเรื่องราว พร้อมที่จะก้าว ไปคว้าความหวังที่เฝ้ารอเรื่อยมา
ต่อให้หยดนํ้าเลือนราง ล่องลอยอยู่กลางนภา ปล่อยใบไม้ ร่วงโรยพัดลงมา
รอวันเวลาที่จะ ผลิใบที่สวยงาม ได้รู้ซึ่งคุณค่า
ในความแตกร้าวมักซ่อนสิ่งงดงาม รอวัน เบ่ง บาน
ในคราวที่วันนี้แสงยังส่อง นําทางให้หัวใจที่เหนื่อยล้า
ไม่วนคิดเรื่องที่ผ่านมา ต่อเติมโตเป็นต้นไม้ใบใหม่
พับความทรงจําไว้ในใจ มีทางให้ฉันแล้วใช่มั้ย
ปล่อยต้นไม้โตตามเวลา ถึงตอนนี้นั้นฉันยังไม่กล้า
ให้รากหยั่งเอาไว้
Won’t just make it in a day But I’ve learnt to know I’ll find my way
ในคืนที่ฝนโปรยมา ให้ขอหนึ่งพรจากฟ้า ให้แสงนำพา สักครา
ให้ลมพัดนำพาทุกเรื่องราว พร้อมที่จะก้าว ไปคว้าความหวังที่เฝ้ารอเรื่อยมา
ต่อให้หยดนํ้าเลือนราง ล่องลอยอยู่กลางนภา ปล่อยใบไม้ ร่วงโรยพัดลงมา
รอวันเวลา ที่จะ ผลิใบที่สวยงาม ได้รู้ซึ่งคุณค่า
ในความแตกร้าวมักซ่อนสิ่งงดงาม รอวัน เบ่ง บาน
ในคืนที่ฝนโปรยมา ให้ขอหนึ่งพรจากฟ้า ให้แสงนำพา สักครา
ให้ลมพัดนำพาทุกเรื่องราว พร้อมที่จะก้าว ไปคว้าความหวังที่เฝ้ารอเรื่อยมา
ต่อให้หยดนํ้าเลือนราง ล่องลอยอยู่กลางนภา ปล่อยใบไม้ ร่วงโรยพัดลงมา
รอวันเวลา ที่จะ ผลิใบที่สวยงาม ได้รู้ซึ่งคุณค่า
ในความแตกร้าวมักซ่อนสิ่งงดงาม พร้อมจะ เบ่ง บาน
